چرا به افسردگی مبتلا میشویم؟

علل فیزیکی افسردگی در بدن

درک دقیق علت‌های افسردگی موضوعی است که همچنان مورد بررسی و تحقیق قرار دارد؛ با این حال، مجموعه‌ای از عوامل می‌توانند در ایجاد این حالت نقش داشته باشند:

• ساختار مغزی: تحقیقات نشان می‌دهند که تفاوت‌هایی در ساختار مغزی افرادی که از افسردگی رنج می‌برند وجود دارد.
• بیوشیمی مغز: مواد شیمیایی در مغز، که به آن‌ها نوروترانسمیترها گفته می‌شود، در تنظیم خلق و خوی نقش دارند. اختلال در عملکرد این مواد می‌تواند به افسردگی منجر شود.
• هورمون‌ها: تغییرات در سطح هورمون‌های بدن، که ممکن است به دلیل بارداری، مشکلات پس از زایمان، مشکلات تیروئیدی، یائسگی یا دیگر دلایل رخ دهد، می‌تواند در بروز افسردگی مؤثر باشد.
• ژنتیک: در حالی که ژن‌های خاصی که مسئول افسردگی هستند هنوز شناسایی نشده‌اند، وجود افراد مبتلا به افسردگی در خانواده می‌تواند احتمال ابتلای فرد را افزایش دهد.
• لوب فرونتال: مطالعات نشان داده‌اند که فعالیت کمتر لوب فرونتال مغز می‌تواند خطر ابتلا به افسردگی را افزایش دهد. به طور کلی، سیستم عصبی می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر روند ابتلا یا عدم ابتلا به افسردگی داشته باشد. اختلال در نوروترانسمیترها، که مواد شیمیایی طبیعی مغز هستند، نیز می‌تواند در اختلالات و نوسانات خلقی نقش داشته باشد.

عوامل زمینه‌ساز ابتلا به افسردگی

عوامل متعددی وجود دارند که می‌توانند خطر ابتلا به افسردگی را افزایش دهند:

ویژگی‌های شخصیتی:

مواردی مانند کمبود اعتماد به نفس، وابستگی زیاد، خودسرزنشگری یا بدبینی.

رویدادهای استرس‌زا:

تجربیاتی مانند سوء استفاده، از دست دادن عزیزان، مشکلات ارتباطی و مالی.

سابقه خانوادگی:

وجود افسردگی، اختلال دوقطبی، اعتیاد به الکل یا خودکشی در خانواده.

هویت جنسیتی:

همجنس‌گرایی، تراجنسیتی بودن یا داشتن اختلالات جنسیتی و نبود حمایت اجتماعی.

اختلالات روانی:

وجود اختلالات روانی دیگر، مانند اضطراب، اختلالات خوردن، یا اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، می‌تواند خطر ابتلا به افسردگی را افزایش دهد. این اختلالات می‌توانند باعث شوند که فرد به طور مداوم تحت فشار روانی قرار گیرد و احساس ناامیدی و بی‌کفایتی کند.

ابتلا به بیماری‌های جدی و مزمن:

بیماری‌های جدی و مزمن مانند سرطان، سکته مغزی، درد مزمن، یا بیماری‌های قلبی، می‌توانند تأثیرات عمیقی بر روحیه و کیفیت زندگی فرد داشته باشند و احتمال ابتلا به افسردگی را افزایش دهند.

داروها:

مصرف برخی داروها، به ویژه داروهایی که برای کنترل فشار خون یا به عنوان خواب‌آور استفاده می‌شوند، می‌تواند عوارض جانبی مانند افسردگی را به همراه داشته باشد. این امر می‌تواند به دلیل تأثیرات دارو بر سیستم عصبی مرکزی یا تغییراتی که در سطوح هورمون‌ها ایجاد می‌کند، باشد. همیشه قبل از تغییر یا قطع دارو، با پزشک مشورت کنید.

ژنتیک و سابقه خانوادگی:

وراثت و ژنتیک می‌توانند در ابتلا به افسردگی نقش مهمی داشته باشند. تحقیقات نشان داده‌اند که افرادی که خانواده‌هایی با سابقه افسردگی دارند، بیشتر ممکن است خود نیز به این اختلال مبتلا شوند.

بیماری‌هایی مانند ADHD:

بیماری‌هایی مانند اختلال کم‌توجهی/بیش‌فعالی (ADHD)، بی‌خوابی، درد مزمن، و اختلالات توجه می‌توانند خطر ابتلا به افسردگی را افزایش دهند. این بیماری‌ها می‌توانند باعث شوند که فرد در مدیریت روزمره زندگی خود با مشکلات بیشتری مواجه شود و احساس ناامیدی و بی‌کفایتی کند.

تجربیات کودکی:

تجربیات منفی دوران کودکی، مانند سوء استفاده یا غفلت، می‌توانند تأثیرات طولانی‌مدت روانی بر فرد داشته باشند و احتمال ابتلا به افسردگی در بزرگسالی را افزایش دهند

اختلالات هورمونی:

اختلال در هورمون‌ها می‌تواند زمینه‌ساز افسردگی باشد.

مواد مخدر و الکل:

سوءمصرف مواد و الکل می‌تواند به افسردگی منجر شود.

مشکلات و خطرات افسردگی

افسردگی به‌عنوان یک اختلال روانی عمده، در صورتی که بدون درمان باقی بماند، می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به سلامتی فیزیکی و تعاملات اجتماعی فرد وارد کند. در زیر با خطرات اصلی ناشی از افسردگی بیشتر آشنا می‌شویم:

افزایش خطر خودکشی:

خطر اصلی که برای فرد مبتلا به افسردگی وجود دارد، احتمال بالای خودکشی است. عمق ناامیدی که فرد افسرده تجربه می‌کند، ممکن است او را به این باور برساند که خودکشی تنها راه فرار از درد و رنج است. اگر فردی در اطراف شما به افسردگی مبتلاست، هرگونه اشاره یا بیانی در مورد خودکشی را باید به شدت جدی گرفت. نشانه‌هایی که می‌توانند بیانگر احتمال خودکشی در فرد افسرده باشند، شامل موارد زیر است:

• تمایل به آسیب رساندن به خود یا خودکشی و بیان آن
• بروز احساسات شدید ناامیدی
• تمرکز غیرعادی بر مرگ و بیزاری از زندگی
• رفتارهای پرخطر و بی‌باکانه، انگار که آرزوی مرگ دارند (مانند رانندگی خطرناک)
• برقراری تماس یا دیدار با دیگران به منظور وداع
• انجام کارهایی که گویی در حال آماده‌سازی برای پایان زندگی هستند (مانند واگذاری اموال ارزشمند، تکمیل کارهای نیمه تمام)
• بیان جملاتی نظیر «دیگران بدون من بهتر خواهند بود» یا «دوست دارم اینجا را ترک کنم»
• تغییر ناگهانی حالت از افسردگی شدید به خوشحالی و آرامش

مشکلات جسمی:

افسردگی مزمن می‌تواند تأثیرات منفی بر سیستم‌های عصبی، گوارشی، قلبی-عروقی و ایمنی بگذارد.

اختلال خواب:

خواب و افسردگی دارای ارتباط دوسویه‌ای هستند. از یک‌سو، مشکلات خواب از علائم رایج افسردگی هستند که به‌صورت بی‌خوابی یا خواب‌آلودگی مفرط ظاهر می‌شوند؛ از سوی دیگر، این اختلالات خواب می‌توانند به افسردگی منجر شوند.

مشکل در روابط شخصی و اجتماعی:

نشانه‌هایی نظیر کاهش انرژی، بی‌میلی، کمبود شور و اشتیاق، تمایل به انزوا و غیره، که از علائم افسردگی هستند، می‌توانند روابط شخصی و مشارکت‌های اجتماعی فرد را دچار اختلال کنند.

آیا مغز انسان افسرده و سالم با یکدیگر فرقی دارد؟

بله، تفاوت وجود دارد! کورتیزول، که یکی از هورمون‌های حیاتی بدن است و وظایف متعددی را بر عهده دارد، احتمالاً نقش اساسی در توسعه افسردگی دارد. سطح این هورمون در افراد افسرده بیشتر از افراد سالم است. بخش‌هایی از مغز که مسئول تنظیم کورتیزول هستند، تحت تأثیر سطوح بالای این هورمون قرار می‌گیرند، که می‌تواند به مرور زمان به کاهش حجم مغزی و در نتیجه به مشکلاتی مانند اختلالات حافظه و خواب منجر شود.

هنگام افسردگی چه کنیم؟

در کنار درمان‌های پزشکی، اقداماتی وجود دارند که می‌توانید برای بهبود حالت روحی خود انجام دهید. مهم است که با اهداف کوچک شروع کنید و به تدریج آن‌ها را پیش ببرید، و هر روز بر روی آن‌ها بیشتر کار کنید. افسردگی یک بیماری جدی است که نیاز به توجه و درمان دارد و نباید به تنهایی با آن مقابله کرد. توصیه می‌شود اگر علائم افسردگی را در خود مشاهده می‌کنید، حتماً با یک متخصص روان‌شناسی یا روان‌پزشک مشورت کنید.

تاثیر قرص فارماتون ریلکس در درمان افسردگی

قرص فارماتون ریلکس به علت وجود عصاره جنسینگ و انواع مواد معدنی و مولتی ویتامین ها میتواند به شدت به درمان افسردگی کمک کند و حال روحی شما را تا حد زیادی بهبود بخشد.

برای خرید قرص فارماتون اصل میتوانید به فروشگاه مولتی ویتامین فارماتون مراجعه کنید

خرید قرص فارماتون ریلکس